Προβληματισμοί των Ημερών

Γράφει η Ευγενία Κορτσάρη-Κυριαζοπούλου

Δοκιμασίες, βάσανα, ασθένειες (ψυχικές και σωματικές), είναι όλα για τους ανθρώπους όπως λένε πολλοί συνήθως! Ταλαιπωρίες οικογενειών που διαρκούν χρόνια, ανίατες αρρώστιες που ξεσηκώνουν τους πάσχοντες και τους οικείους τους να βρουν γιατρειά στα μεγάλα Νοσοκομεία της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού. Δραματικές ιστορίες βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας καθημερινά και μας κάνουν να απορούμε, ειδικά αυτές τις ημέρες των Εορτών που η ευαισθησία και η ανθρωπιά περισσεύουν!

Τραγωδίες ξεδιπλώνονται στη διπλανή μας πόρτα που, όσο τυπικά και αν φερόμαστε ή θέλουμε να φερόμαστε, δε μας αφήνουν ασυγκίνητους και βοηθούμε στο μέτρο των δυνάμεών του ο καθένας, μ' ένα πιάτο φαΐ ή μ' ένα λόγο παρηγοριάς, όσο μπορούμε, γιατί είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ ! Πεθαίνουν καθημερινά συμπολίτες μας. Γεμάτοι οι στύλοι από αγγελτήρια θανάτων, σαρανταήμερων μνημοσύνων, ετησίων ή τριετών μνημοσύνων.

Εγώ πάντως το πήρα προσωπικά, σα σκοπό, να διαβάζω τουλάχιστον μία φορά όλες αυτές τις ανακοινώσεις ώστε να μην αφήνω να περνούν απαρατήρητα τέτοια γεγονότα. Δεν είναι και δεν πρέπει να είναι αδιάφορο πράγμα ο θάνατος ενός ανθρώπου, ενός συμπολίτη μας!

Οπωσδήποτε απασχολούν ιδιαίτερα τους οικείους τους σε μικρό ή μεγάλο βαθμό και τον κύκλο του καθενός, διαφορετικά είναι κάτι συνηθισμένο, καθημερινό, που κουνούν μερικοί το κεφάλι περνώντας δίπλα από γεμάτους στύλους ή ακούς το σχόλιο:  "Πάει κι αυτός" ή "Κρίμα να πάει τόσο νέος" ή "Αυτός ήταν και 65 ετών και άρρωστος, ο άλλος; (νιόπαντρος και με παιδί)". Η κάθε απώλεια ανθρώπινης ζωής, ο κάθε χαμός συνανθρώπου-συμπολίτη μας είναι πράγματα σημαντικά! Είναι ανάγκη να το πιστέψουμε και να το συνειδητοποιήσουμε όλοι. Και τα αβάπτιστα νήπια; Αθώα μικρά παιδιά που δεν ήταν δεμένα με τη ζώνη ασφαλείας; Αυτά που πάνε από το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου; 'Οταν ξεκληρίζονται οικογένειες ολόκληρες σε μετωπική σύγκρουση από υπερβολική ταχύτητα δική τους ή του απέναντι, πηγαίνοντας ή γυρίζοντας από διακοπές;  Και τόσα άλλα! Ποιος φταίει; Γιατί;

Όλα αυτά με προβληματίζουν και βέβαια ανταλλάσσω απόψεις με φίλους και γνωστούς όταν επισκέπτομαι τα μνήματα και ανταμώνουμε για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας (γονείς, συγγενείς, αγαπημένους φίλους).

 

Να σημειώσω εδώ ότι αξίζουν θερμά συγχαρητήρια οι εβδομήντα (70) και πλέον εθελοντές της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας που ανάμεσα στις άλλες πολλές δράσεις της Ομάδας εργάστηκαν κοπιαστικά την Κυριακή με τη βοήθεια των υπηρεσιών του Δήμου Κατερίνης για τη δενδροφύτευση του περιβάλλοντος χώρου των Νέων Κοιμητηρίων (του Αγίου Λάζαρου). Συντέλεσαν στον ευπρεπισμό του χώρου φυτεύοντας διάφορα δενδρύλια και έκαναν πιο οικείο το ψυχρό και βουβό τοπίο.

Έτσι κι αλλιώς οι πονεμένοι δεν κοιτούν τριγύρω ούτε νοιάζονται ποιος και εάν τους κοιτάζει αλλά η ομαδική δουλειά θα φέρει θετικά αποτελέσματα σύντομα για τα οποία θα ευγνωμονούμε όλοι.

Υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί θρησκευόμενοι άνθρωποι, μελετητές αλλά και απλοί πιστοί. Η πίστη επιτυγχάνεται όλες τις εποχές με τη συμπαράσταση της Τέχνης (θέαση μιας εικόνας, ακρόαση μουσικής, δραματική συμμετοχή στα τελούμενα κλπ). Δεν πρέπει να ξεχνούμε την προσφορά στη ζωή, στην κοινωνία, στην επιστήμη, ανθρώπων που έφυγαν νωρίς ή μετά από λαμπρή καριέρα, που άφησαν έργο, φήμη, τέχνη! Που έχουμε σήμερα ειδικά βιβλία του χώρου του καθενός να διαβάζουμε, με συμπεράσματα ερευνών, με σπάνιες φωτογραφίες κλπ (τα περισσότερα σε ηλεκτρονική μορφή πλέον).  Αλλά και την προσφορά πολλών ανθρώπων που "κατέγραψαν τη στιγμή" σε εμπόλεμη ζώνη τόσο παλαιά (ιστορικά αρχεία) όσο και σήμερα στις διάφορες δημοσιογραφικές αποστολές (σύγχρονοι πολεμικοί ανταποκριτές) με όχι πάντα επιτυχή επιστροφή στην πατρίδα! Αυτόπτης μάρτυρας του πρόσφατου τσουνάμι φωτογράφησε πελώριο κύμα που πλησίαζε και ήξερε ότι δε θα είχε τύχη ο ίδιος, ωστόσο έμεινε να πιάσει τη στιγμή…!

 

Ο θάνατος απεικονίζεται πολλές φορές στην τέχνη με πολλούς εκπροσώπους στη ζωγραφική, γλυπτική, με ποικιλία παραστάσεων (ανδρών, γυναικών, παιδιών σε ήρεμο ύπνο ή με την αγωνία από βαριά αρρώστια, σκοτωμοί σε μάχες -θαυμάσαμε πρόσφατα πίνακες Ελλήνων και ξένων Φιλελλήνων καλλιτεχνών που απεικόνισαν την ανδρεία των αγωνιστών μας της Επανάστασης του '21).  Στη λογοτεχνία με μεταφορές και παρομοιώσεις ελλείψει εικόνας.

 

Στη χριστιανική θρησκεία μας, ο θρήνος της Παναγίας μας μοναδικός, ισχυρός, αξέχαστος! Γίνεται κατανοητός με τον καιρό από τους περισσότερους από εμάς και μετά από συστηματική μελέτη, μας κάνει να δακρύσουμε! Αλλά το σίγουρο είναι πως "μιλάει" στις ψυχές όλων των μανάδων! Κάνει να συμπάσχουν όλες οι γυναίκες-μητέρες για το σπλάχνο τους και βέβαια την καταλαβαίνουν όσες δυστυχώς έχασαν και έθαψαν παιδί! Φωνάζει και σπαράζει: "Πώς θα σε κηδεύσω Γιε μου;" Πόσες δύστυχες μανάδες δε σπρώχνονται να πέσουν στο λάκκο μαζί με το ακριβό τους παιδί; Γίνονται αλλόφρονες όταν μάλιστα πρόκειται για το μοναχοπαίδι τους!  Υπάρχουν όμως πάντοτε τρυφεροί συγγενείς και φίλοι που υποστηρίζουν την ταλαίπωρη μάνα τόσο πριν όσο και μετά την ταφή του προσφιλούς τους τέκνου. Και τις ακούς όταν ηρεμούν και μετά να λένε: "Να μη γνωρίσει μάνα τέτοια δυστυχία! Να μη συμβεί αυτό στο σπίτι κανενός!"

 

Κάτω από το Σταυρό του μαρτυρίου του Κυρίου δίπλα στην άγρυπνη Παναγία στέκονται ο Ιωάννης και η Μαρία η Μαγδαληνή. Πόσες φορές δεν έχει απεικονιστεί αυτή η σκηνή σε πίνακες, δίπτυχα-τρίπτυχα ή πολύπτυχα, σε τοιχογραφίες γνωστών καλλιτεχνών στην Ευρώπη αλλά και στην Πατρίδα μας σε αγιογραφίες, εικόνες και ψηφιδωτά. Η κάθε περίοδος διαφορετική, το θέμα όμως κοινό και πόσο διαφορετικά δοσμένο από τον καθένα. Διεγείρει το ενδιαφέρον των μελετητών. Και σ' εμάς με τις διάφορες "Σχολές" και τεχνοτροπίες. 'Ολες οι φάσεις του Θείου Δράματος περιγράφονται με πλήρη λεπτομέρεια στα κείμενα των Ευαγγελιστών και στους ύμνους των υμνογράφων και δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο! Και η χαρά της Ανάστασης πλημμυρίζει τις καρδιές μας και ξεχυλίζει το είναι μας, ευχόμενοι αλλήλους "Χριστός Ανέστη" και απαντώντας "Αληθώς Ανέστη"!

Είναι καιρός να συλλογιστούμε και να επιδιώξουμε φέτος περισσότερο από ποτέ μία Ανάσταση προσωπική.

"Προσδοκώ Ανάσταση Νεκρών....."

Η ελπίδα γίνεται συνώνυμο με την Ανάσταση και με την άνοιξη που κατακλύζει τη φύση, μια άνοιξη στις ψυχές μας πιο αναγκαία σήμερα όσο ποτέ!!!

 

 

Ευγενία Κορτσάρη - Κυριαζοπούλου

 

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Your Say!

Banner

Authors

Μαριλένα Παππά Ευρυδίκη Αμανατίδου Μαρίνα Φραγκεσκίδου

 

 

 

Γεωργία Λάττα Γιάννης Λαμπράκης Μαρία Δασκαλάκη

 

 

 

Μαριάννα ΤεγογιάννηΧάρης Γαντζούδης Σώφρονας Τριμπουλέ

 

 

 

Connect!

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Deity.gr. All Rights Reserved.