Επιθυμούσε διακαώς έναν έρωτα... (Μέρος 2ο)

Γράφει ο Χάρης Γαντζούδης

Όταν η Ελένη έφυγε από το γραφείο, για πρώτη φορά ο Δημήτρης έπιασε τον εαυτό του να σκέφτεται την πελάτισσα παρά την υπόθεσή της. Το άρωμά της είχε πλημμυρίσει το χώρο και η παρουσία της το μυαλό του με σκέψεις. Όμορφες. Τα σκληρά χαρακτηριστικά του προσώπου του γαλήνεψαν. Λίγα λεπτά έφτασαν για να τον κάνουν ευτυχισμένο. Η ζωή του φανέρωσε την επιθυμία του με σάρκα και οστά. Η καλλίγραμμη σιλουέτα της, την οποία τύλιγε με τη ζεστασιά του ένα μακρύ μωβ παλτό και η λάμψη των ματιών της, του είχαν σφηνωθεί στο μυαλό για τα καλά. Άρχισε να σφυρίζει μια χαρούμενη μελωδία, απορώντας με τον εαυτό του που δεν την είχε ξεχάσει, και ζήτησε από τη γραμματέα του να ακυρώσει όλα τα ραντεβού της ημέρας ενώ οι σαράντα οχτώ ώρες που τον χώριζαν μέχρι το επόμενο ραντεβού μαζί της, του φαίνονταν αιώνας.

Η χαρά του που την είχε απέναντί του ξανά ήταν απερίγραπτη. Μιλούσαν για ώρα. Του ήταν δύσκολο να επικεντρωθεί στα της υπόθεσης. Είχε βυθιστεί στο βλέμμα της. Η μελανιά είχε υποχωρήσει αρκετά όπως και η ταραχή της Ελένης. Η μόνη στιγμή που τράβηξε το βλέμμα του από πάνω της, ήταν όταν μέσα στον ενθουσιασμό του της πρότεινε να μείνει μαζί του, τη στιγμή που εκείνη του αποκάλυψε  ότι έφυγε από το σπίτι της. Η απάντησή της όμως τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση. Δεν δέχτηκε να μείνει στο σπίτι του αλλά του πρότεινε να βγούνε για φαγητό. Το ραντεβού κανονίστηκε για το Σάββατο. Τις επόμενες τρεις μέρες το δικηγορικό γραφείο, που ποτέ δεν είχε αμελήσει ξανά στο παρελθόν υπολειτουργούσε. Τα βράδια δεν κοιμόταν. Κοιτούσε το ταβάνι και φανταζόταν το κορμί της ξαπλωμένο δίπλα του μετά τη μαγική ένωση του με το δικό του κορμί. Ήθελε διακαώς να τη σφίξει στην αγκαλιά του, να γευτεί τα χείλη της, να της κάνει έρωτα. Έρωτα όχι σεξ. Πρώτη φορά διέκρινε τη διαφορά τους.

Η μεγάλη μέρα έφτασε. Σε μια ώρα θα ήταν κοντά της. Από την τζαμαρία του σαλονιού κοιτούσε έξω. Ώρα με την ώρα η βροχή δυνάμωνε. Οι δρόμοι ήταν πλημμυρισμένοι. «Ευτυχώς το εστιατόριο είναι κοντά στο σπίτι και δεν θα αργήσω» σκέφτηκε. Από την κρεβατοκάμαρα ακούστηκε ο ήχος του κινητού του. Έκανε να τρέξει για να το προλάβει, μα λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κατάλαβε από τον ήχο πως επρόκειτο για μήνυμα. Όταν είδε στην οθόνη το όνομά της χαμογέλασε. Το χαμόγελό του όμως πάγωσε όταν διάβασε το μήνυμα:

«Συγνώμη. Δεν θα έρθω. Μίλησα με τον άντρα μου και τα βρήκαμε. Μου εξήγησε… Με έπεισε… Καταλαβαίνεις. Σε ευχαριστώ για όλα».

Βγήκε στο μπαλκόνι. Η βροχή που έπεφτε στο κορμί του τον πονούσε, λες και οι σταγόνες μοιράζονταν τη θλίψη του. Σήκωσε το κεφάλι του ψηλά σα να ζητούσε απαντήσεις. Κανείς. Τον θόρυβο που έκανε το κορμί του πέφτοντας στην άσφαλτο κάλυψε μια δυνατή βροντή.

 

ΤΕΛΟΣ


Χάρης Γαντζούδης


Ο Χάρης Γαντζούδης γεννήθηκε το Μάιο του 1985 στο Αγρίνιο όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής στη Διοίκηση και στην Οικονομία του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων (Λευκάδα). Έχει σπουδάσει στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής του συγγραφέα/σεναριογράφου Αλέξανδρου Ντερπούλη.
Το πρώτο του ebook με τίτλο «Οι πρώτες σελίδες» είναι μία συλλογή διηγημάτων, πετάει ελεύθερα από τις εκδόσεις Σαΐτα και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν εδώ.

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ :


Επιθυμούσε διακαώς έναν έρωτα...(Μέρος 1ο)

 

 

 

Ολίγον από Βλαχομπαρόκ, με μεγάλη μου τιμή!

 


Χαμογελούσε συχνά τελευταία

 

 


Gabriel Garcia Marquez

 

 

 

 

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Your Say!

Banner

Authors

Μαριλένα Παππά Ευρυδίκη Αμανατίδου Μαρίνα Φραγκεσκίδου

 

 

 

Γεωργία Λάττα Γιάννης Λαμπράκης Μαρία Δασκαλάκη

 

 

 

Μαριάννα ΤεγογιάννηΧάρης Γαντζούδης Σώφρονας Τριμπουλέ

 

 

 

Connect!

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Deity.gr. All Rights Reserved.