Μαμά είναι…

Γράφει η Μαρίνα Φραγκεσκίδου

Μαμά είναι:

Να σηκώνεσαι το βράδυ για να σκεπάσεις το παιδί σου,

Να ξυπνάς το πρωί και προτού προλάβεις να πιεις μια γουλιά καφέ να τρέχεις να ετοιμάσεις πρωινό για το μπουμπούκι σου,

Να πονάς μόνο και μόνο επειδή το βλέπεις εκείνο να πονάει,

Να αναπνέεις μέσα από το γέλιο του,

 

Και κάπως έτσι άλλαξαν όλα

Γράφει η Ελίνα Αλαμανή

Ένας άνθρωπος σηκώθηκε το πρωί, όπως κάθε μέρα, για να πάει στην εργασία του. Η ώρα είχε πάει κιόλας επτά και μισή, ήταν έτοιμος να πάρει το πρωινό του και να φύγει.

Σε ένα άλλο σπίτι, την ίδια στιγμή, χτυπούσε το ξυπνητήρι στο κομοδίνο ενός ζευγαριού. Ο άντρας αγκάλιασε τρυφερά τη γυναίκα του και της ψιθύρισε καλημέρα.

Ο άνθρωπος που έπρεπε να φύγει για τη δουλειά, έφτιαξε τον καφέ και με μηχανικές κινήσεις όπως κάθε πρωί (μια γλυκιά ρουτίνα) κάθισε στη καρέκλα. Πήρε την εφημερίδα μπροστά του και άρχιζε να τη ξεφυλλίζει, ρουφώντας κάθε λίγο από μια γουλιά. Κάθε σελίδα και γουλιά..

 

Ερωτικά βοηθήματα!

Γράφει ο Σώφρονας Τριμπουλέ

Καταρχήν μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό! Λόγω των ημερών, γύρω από τη στρογγυλή τράπεζα του σαλονιού, με μπύρα και μεζέ, κάτσαμε με δυο φιλαράκια (εκπαιδευτικός ο ένας) και προσπαθήσαμε να λύσουμε ένα σοβαρότατο γρίφο. Τι είναι τελικά αυτό που μπλοκάρει τις ανθρώπινες σχέσεις και κάνει τη ζωή μας μοναχική και μίζερη; Πού χάνεται ο έρωτας; Η απάντηση είναι απλή. Φταίει η γραμματική!

 

Η Άννα

Γράφει η Ελίνα Αλαμανή

Η Άννα ξύπνησε (ή όπως αλλιώς θα μπορούσε να περιγραφεί αυτή η φυσική ενέργεια) και έκανε ό,τι συνήθως. Πήγε στην τουαλέτα, έκανε το ίδιο κρύο/ζεστό -το ίδιο της έκανε- μπάνιο και έφαγε το πρωινό της. Το ίδιο βιαστικά ως συνήθως. Πήρε το παλτό της και άνοιξε την πόρτα..

Πίσω της, προσπαθούσε να προλάβει το βήμα της ο Εαυτός της, εκείνο το χαρούμενο και γεμάτο όνειρα κορίτσι που είχε μείνει χρόνια ξεχασμένο. Την είδε να βγαίνει από την είσοδο της πολυκατοικίας και να διασχίζει το γκαράζ για να βγει έξω. Η Άννα σταμάτησε για μια στιγμή και κοίταξε το αυτοκίνητό της. Ο Εαυτός της την παρακολουθούσε και για μια στιγμή σκέφτηκε ότι θα τρέξει ένα δάκρυ, έστω μια αντίδραση που πια δεν οδηγεί το αγαπημένο της παλιό μεταχειρισμένο αμαξάκι σ' αυτή τη ζούγκλα που λέγεται Αθήνα.. Τίποτα, καμία αντίδραση.

 

Γεννήθηκες μαμά;

Γράφει η Μαρίνα Φραγκεσκίδου

«Αλήθεια» με ρώτησε μια φίλη μου τις προάλλες «με το που γέννησες ένιωσες όλα αυτά που λένε; Άλλαξε η ζωή σου;»

«Το μόνο πράγμα που ένιωσα με το που γέννησα ήταν ανακούφιση» απάντησα.

Ίσως με βρίσκεται ξενέρωτη, ίσως και λιγότερη ρομαντική ως προς την μητρότητα αλλά αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Έφυγε ένα βάρος – στην κυριολεξία – από πάνω μου. Ξαλάφρωσα!

Την πρώτη φορά που μου έφεραν το παιδί μου να το θηλάσω, τρόμαξα. Τρόμαξα ως προς την ιδέα του να μεγαλώνω ένα παιδί. ΕΓΩ; Μα ΕΓΩ;

 

Μπλε

Γράφει ο Χάρης Γαντζούδης

Όλα τα φώτα ήταν ανοιχτά. Χαρούμενες μελωδίες χόρευαν με το κρύο αεράκι και τρύπωναν στ’ αφτιά της. Σαν να βρισκόταν σε θέατρο σκιών, παρακολουθούσε  τις ανθρώπινες σκιές που διαγράφονταν πίσω από τις λευκές κουρτίνες, να αγκαλιάζονται, να φιλιούνται, να δακρύζουν από χαρά. Αυτό δεν το είδε, το φαντάστηκε.  Στο διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου είχαν γιορτή.

 

Page 1 of 51

«StartPrev12345678910NextEnd»
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Your Say!

Banner

Authors

Μαριλένα Παππά Ευρυδίκη Αμανατίδου Μαρίνα Φραγκεσκίδου

 

 

 

Γεωργία Λάττα Γιάννης Λαμπράκης Μαρία Δασκαλάκη

 

 

 

Μαριάννα ΤεγογιάννηΧάρης Γαντζούδης Σώφρονας Τριμπουλέ

 

 

 

Connect!

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Deity.gr. All Rights Reserved.