Ιστορίες για καληνύχτα... – Ευρυδίκη Αμανατίδου | Deity.gr

Τα ουρανοκατέβατα καρότα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Στο λαχανόκηπο, ο ήλιος έκαιγε κι όλα τα λαχανικά είχαν κρεμάσει λυπημένα τα φύλλα τους στο χώμα.

«Ουφ! Θα σκάσουμε από τη ζέστη!» παραπονιόντουσαν.

Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή ο κυρ Γιώργης άρχισε να ποτίζει. Το δροσερό νερό έλουσε τους παραπονιάρηδες και η μουρμούρα σταμάτησε. Ξαφνικά, καμιά δεκαριά φρέσκα φυλλαράκια ξεπετάχτηκαν από τη γη. Σε λίγο είχαν μεγαλώσει τόσο όσο άλλα φυτά χρειάζονταν μέρες να φτάσουν τέτοιο ύψος. Με καρότα σαν να έμοιαζαν. Ο κυρ Γιώργης ούτε που τα πρόσεξε παρά μάζεψε το λάστιχο του ποτίσματος και τράβηξε κατά το σπίτι του.

 

Το σκανταλιάρικο λιοντάρι

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Χρόνια ήρθαν, χρόνια πάνε, και στη ζούγκλα κάποτε, ζούσε ένα μικρό λιοντάρι, ο Λεωνίδας που όμως είχε μια μεγάλη οικογένεια. Ο μπαμπάς, η μαμά, οι θείοι και οι θείες, οι παππούδες κι οι γιαγιάδες ζούσαν σε μια άνετη σπηλιά που βρισκόταν κάτω από ένα τεράστιο δέντρο. Ο μόνος που προτιμούσε το δέντρο ήταν ο Λεωνίδας. Πού τον έχανες, πού τον έβρισκες, έκανε κούνια στα κλαδιά παρά τα μαλώματα της μητέρας του, που είχε βαρεθεί να του λέει πως τα καμώματά του ταίριαζαν σε πίθηκο κι όχι στο βασιλιά της ζούγκλας.

 

Ένας κήπος στο φεγγάρι

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Εκεί πάνω στο φεγγάρι ζει η Νάρια. Κι έξω από το σπίτι της έχει φτιάξει τον κήπο της. Κι ό,τι φυτρώνει εκεί, έχει σχήμα στρογγυλό σαν το ίδιο το φεγγάρι όταν έχει πανσέληνο.

Τώρα θα μου πείτε, έχει κήπους εκεί πάνω, έχει σπίτια, έχει ανθρώπους; Φαίνεται πως έχει απ’ όλα αυτά, μα μπορούν να τα δουν μόνο όσοι έχουν φαντασία που ταξιδεύει πιο γρήγορα κι από πύραυλο.

 

Ο ποταμός Μπουρμπουλήθρας

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Η Μίνα η ιπποποταμίνα είναι πρόεδρος του συλλόγου προστασίας του Μπουρμπουλήθρα. Ποιος είναι αυτός; Μα ο ήσυχος ποταμός της περιοχής όπου κάνουν τις κυριακάτικες εκδρομές τους τα ζώα της ζούγκλας.

Τώρα τελευταία όμως, η ησυχία έχει χαθεί. Μία μεγάλη παρέα κροκόδειλων κατασκήνωσε γύρω από το ποτάμι και παίζει ποδόσφαιρο στο νερό ενοχλώντας όλα τα υπόλοιπα ζώα.

Τι θέαμα κι αυτό όταν οι ουρές τους πιτσιλάνε νερά από δω κι από εκεί και τα πελώρια στόματά τους ανοιγοκλείνουν στον αέρα!

 

Δέκα γαλοπούλες και ένα αερόστατο

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Σε μια αυλή, ζούσαν καμιά δεκαριά γαλοπούλες, μαύρες και με μακριούς λαιμούς κι όλη την ώρα φώναζαν γλου-γλου-γλου. Αχώριστες ήταν και τριγυρνούσαν και τσιμπολογούσαν.

Κι έτσι πέρασε το καλοκαίρι, πέρασε το φθινόπωρο και μπήκε ο χειμώνας. Το φαγητό όχι μόνο δεν τους έλειψε, αλλά τώρα ήταν παραπάνω από το κανονικό. Πάχαιναν κι όλο πάχαιναν.

 

Ένα απίθανο ποντίκι

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Ο Πελοπίδας ήταν ένας γκρίζος ποντικός με έξυπνο πρόσωπο και τόσο χαρούμενος που τα μουστάκια του γελούσαν συνέχεια. Ήταν σβέλτος στις κινήσεις κι αρκετά γυμνασμένος, γιατί προτού μπλέξει στην περιπέτεια που θα σας διηγηθώ, πήγαινε αρκετά συχνά σε ένα γυμναστήριο ποντικών.

Στον Πελοπίδα άρεσαν πολύ τα ταξίδια. Από μικρός ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο, γι αυτό μια μέρα κατέβηκε στο λιμάνι και μπήκε στο πρώτο πλοίο που βρήκε μπροστά του. Δεν ήξερε πού πήγαινε, αυτό όμως δεν τον ένοιαζε καθόλου. Το μόνο που επιθυμούσε ήταν να ταξιδέψει κι ας ήταν οπουδήποτε!

 

Page 1 of 2

«StartPrev12NextEnd»
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Your Say!

Banner

Authors

Μαριλένα Παππά Ευρυδίκη Αμανατίδου Μαρίνα Φραγκεσκίδου

 

 

 

Γεωργία Λάττα Γιάννης Λαμπράκης Μαρία Δασκαλάκη

 

 

 

Μαριάννα ΤεγογιάννηΧάρης Γαντζούδης Σώφρονας Τριμπουλέ

 

 

 

Connect!

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Deity.gr. All Rights Reserved.