Εραστές της τέχνης

Γράφει η Μαριλένα Παππά

Ιούλιος κι εγώ έχω ξεμυαλιστεί εντελώς!
Δευτέρες έρχονται, Τρίτες και Τετάρτες αλλά όσο πιο πολύ κοντοζυγώνει το Σαββατοκύριακο τόσο ο πωπουδάκος μου δε λέει να κάτσει κάτω!!
Και σεργιανάω σε όλη την Αθήνα!
Έτσι λοιπόν και χθες!
Κυριακή, ώρα 12:00, η θερμοκρασία να έχει σκαρφαλώσει κάπου στους 40 βαθμούς Κελσίου και στο δρόμο για την παιδική θεατρική παράσταση «Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης», η Σόφι να σιχτιρίζει την ώρα και τη στιγμή που με γνώρισε!!

Ο χώρος αν και σχετικά κοντά στο σταθμό Αττικής ήταν καλά κρυμμένος για όσους δεν ήξεραν την περιοχή -και δυστυχώς ανήκαμε σ' αυτήν την κατηγορία!!
Τι κι αν ρωτήσαμε δύο κυρίες από τη Ρωσία, έναν κύριο από το Πακιστάν, μία κοπελίτσα από την Αλβανία κανείς δεν ήξερε να μας πει πού ήταν αυτή η έρμη η Θεραπειών 8 -κι η Σόφι να σιγοψήνεται σαν αλατισμένη κουτσομούρα!!!

Όταν τελικά εντοπίσαμε το δρομάκι, μας υποδέχτηκε μία κυρία που μας ενημέρωσε για το Δίκτυο Ενεργών Πολιτών (ΔΕΠΕ). Δεν είχα ιδέα όταν δρούσαν τέτοιου είδους οργανισμοί στην πόλη και μάλιστα διοργάνωναν θεατρικές παραστάσεις!
Ενθουσιάστηκα!
Προχωρήσαμε μέσα στο χώρο. Έμοιαζε σχεδόν με καφέ! Στο μπροστά μέρος του δωματίου είχε στηθεί ένα υποτυπώδες σκηνικό βυθού, ζωγραφισμένο στο χέρι. Μου θύμισε σχολική τάξη με παιδικές ζωγραφιές. Αθωότητα και μεράκι μαζί.
Εναποθέσαμε τα ηλιοκαμμένα μας κορμιά στην τρίτη σειρά των καθισμάτων που είχαν στηθεί μαζί με τα αντίστοιχα τραπεζάκια τους μπροστά.
Ένας κύριος έσπευσε να μας προσφέρει νερό -η Σόφι τον κοίταξε σα σωτήρα της!!
Μας ρώτησε αν θα θέλαμε να παραγγείλουμε κάτι. Κοίταξα γύρω μου! Οι μπροστινοί μας είχαν πάρει καφέ. Πφφφφ ενήλικοι σκέφτηκα! Και κάπου εκεί στην πρώτη σειρά από τρεις ανήλικους θεατές λαμπύριζε ένας κίτρινος χρυσός!
Πατατάκια!!!
-Θα πάρουμε κι εμείς απ' αυτά του είπα κι έδειξα με αγωνία το μπολ!
Η παράσταση ξεκίνησε!


Στην αρχή εμφανίστηκε η αφηγήτρια, που ακολουθούσε τη ροή του βιβλίου της κυρίας Εύας Πετροπούλου-Λιανού κι ύστερα οι ήρωες, έβγαιναν ζωντανεύοντας το παραμύθι, με λιγοστά σκηνικά αλλά με πολλή αγάπη για αυτό που έκαναν!
Κι έπαιξαν, όχι σε μεγάλες σκηνές, ούτε με μεγάλο κοινό, αλλά με μεγάλη καρδιά.

Η συγγραφέας του βιβλίου στεκόταν όρθια την άκρη του χώρου και παρακολουθούσε. Κάτι ακαθόριστο στο βλέμμα της, μου έδινε την εντύπωση ότι είχε συγκινηθεί!(ήξερα ακριβώς πώς είναι να ακούς άλλους ανθρώπους να ζωντανεύουν τις δικές σου σκέψεις.)

Στο τέλος οι ηθοποιοί ρώτησαν τους μικρούς θεατές πώς θα ήθελαν να φτάσουν στον παππού τους. Κι ένας-ένας απάνταγε, άλλοτε κολυμπώντας, άλλοτε πετώντας κι άλλοτε με το κεφάλι (κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι γίνεται μέσα στο παιδικό μυαλό!!).
Με φώναξαν κι εμένα επί σκηνής -και σιγά μην έχανα την ευκαιρία να πετάξω ως τον παππού μου. (εύχομαι μόνο να με είδε.)

Κάποιες φορές έχουμε ανάγκη να πετάμε πίσω στην παιδικότητά μας.

Αν έχετε κι εσείς την ίδια ανάγκη η παράσταση θα παιχτεί και την επόμενη Κυριακή, 15/7, στις 12:00 στην οδό Θεραπειών 8-τώρα που μάθαμε και πού είναι!!!!!

 

 

Μαριλένα Παππά

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ :

 

Συναυλία θερινής νυκτός

 


Τα μεθεόρτια της Πανσελήνου...

 

 

 

Το σημείο γάμα

 

 

 

 


Μουσείο αυτοκινήτου

 

 

 

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Your Say!

Banner

Authors

Μαριλένα Παππά Ευρυδίκη Αμανατίδου Μαρίνα Φραγκεσκίδου

 

 

 

Γεωργία Λάττα Γιάννης Λαμπράκης Μαρία Δασκαλάκη

 

 

 

Μαριάννα ΤεγογιάννηΧάρης Γαντζούδης Σώφρονας Τριμπουλέ

 

 

 

Connect!

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Deity.gr. All Rights Reserved.